Er zijn diverse manieren om dit gebaar te maken, afhankelijk van je sociale afkomst, geslacht en leeftijd. In het algemeen toon je meer respect hoe hoger je je handen naar je gezicht toe beweegt en hoe dieper je je hoofd buigt.

De 'wai' is lang geleden begonnen als een groet waarmee mensen elkaar toonden dat ze geen wapens droegen. Er wordt ook gezegd dat het gebaar gerelateerd is aan een boedhistisch gebruik: na bepaalde gebeden brengt men de handen samen en beweegt ze driemaal op en neer.

Specifiek:

- Groet een jongere persoon (man of vrouw) een oudere het eerst. Je heft je beide handen, met de palmen tegen elkaar, en buigt je hoofd een beetje richting je handen, die tot ongeveer ter hoogte van je neus komen.

- Wanneer een jonge persoon een ruimte binnenkomt waar zich meerdere oudere mensen bevinden, groet hij iedere persoon individueel.

- De oudere persoon erkent het eerbetoon en maakt een wai terug.

- Normaalgesproken groeten Thaise mensen elkaar altijd en overal met de wai, maar tussen goede vrienden is een wai niet nodig.

- Op het werk is het goed voor lagergeplaatsen om hogergeplaatsten respect te tonen door middel van de wai. Hiërarchie is in dit geval belangrijker dan leeftijd: iemand die ouder is, maar lagergeplaatst in de organisatie wait iemand die jonger kan zijn, maar hogergeplaatst in de organisatie.

Een wai is een manier om respect te tonen, maar ook om sorry te zeggen, of dank je wel, of vergeef me. Wanneer een jong persoon een fout heeft gemaakt of een volwassene heeft beledigd, hoort hij gauw zijn handen omhoog te bewegen in een wai. Dit geldt ook in het familieleven.

Wanneer een leek een monnik ontmoet, groet hij hem altijd met een wai. De monnik antwoordt door iets tegen de persoon te zeggen, maar een monnik wait nooit gewone mensen. Onder elkaar wai-en jonge monniken wel oudere monniken.

Als je twijfelt, knik dan gewoon en glimlach!